بهداشت

ذات‌الریه یا عفونت ریه برخلاف اسمش، شرایط ابتلای سخت و پیچیده‌ای ندارد ، بلکه براحتی و پس از یک آنفلوآنزای ساده ممکن است هر یک از ما را مبتلا کند. در واقع، پنومونی یا عفونت ریوی، بیماری شایعی است که هر ساله یک درصد افراد بالغ را گرفتار می‌کند و ممکن است تحت شرایط خاصی از جمله وجود بیماری‌های زمینه‌ای تضعیف‌کننده سیستم ایمنی، اعتیاد به مصرف سیگار، نگهداری از حیوانات خانگی یا حتی طی یک سفر تفریحی با عوارض شدیدی نیز همراه شود..

عامل عفونت ریه ممکن است ویروسی، باکتریایی یا قارچی باشد، هر عاملی که سیستم دفاعی را ضعیف کند یا سطح هوشیاری فرد را کاهش دهد مانند مصرف الکل و داروهای مخدر، زمینه را برای ورود عامل ایجاد‌کننده عفونت ریه به مجاری تنفسی فراهم می‌کند.معمولا عامل ذات‌الریه بر اثر تنفس عوامل بیماری‌زا وارد بدن می‌شود و در صورت مساعد بودن زمینه، به بیماری منجر می‌شود. مصرف هر نخ سیگار برای چند ساعت فعالیت مژک‌های تنفسی را مختل می‌کند و به این ترتیب سیستم حفاظتی ریه‌ها را در برابر عوامل بیماری‌زا ضعیف می‌کند. از سوی دیگر، تماس با حیوانات بویژه خرگوش و برخی پرندگان مانند طوطی، ریسک ابتلا به ذات‌الریه را افزایش می‌دهد. پلاک‌ها و جرم‌های دندانی در کسانی که بهداشت دهان و دندان ضعیفی دارند نیز از عوامل موثر در ابتلا به عفونت ریه است. همچنین کسانی که از سوء تغذیه رنج می‌برند و کودکان زیر شش سال نیز با توجه به این که در معرض خطر وارد کردن اجسام به داخل دهان و مجاری تنفسی هستند در معرض خطر عفونت ریه قرار دارند. خطر ابتلا به عفونت ریه طی مسافرت و اقامت در مکان‌های اقامتی که از بهداشت کافی برخوردار نیست، افزایش می‌یابد. شایع‌ترین نوع ذات‌الریه، نوع باکتریایی آن است که ممکن است پس از یک آنفلوآنزای ساده بروز کند و با علائمی چون تب و لرز، درد قفسه سینه ، سرفه همراه با خلط ،خستگی و دردهای عضلانی، درد قفسه سینه ،ناراحتی های گوارشی مانند اسهال، حالت تهوع و استفراغ ،سرگیجه یا هذیان (به خصوص در سالمندان)، بی اشتهایی در کودکان و سردرد خود را نشان میدهد.. با توجه به نحوه انتقال بیماری، شستشوی دستها بالاخص با صابونهای ضد عفونی کننده ، عدم انجام روبوسی ، نکشیدن  سیگارو قلیان و استفاده از واکسن های ضد انفلونزا از موارد مهم  پیشگیری می باشند.