ایدز

ایدز و وضعیت آن در ایران

عامل ایجاد کننده ایدز ویروس از خانواده رتروویروس ها است و دو نوع ‏II , I‏ دارد که نوع ‏I‏ شایع تر است .

نوع ‏II‏ تنها در غرب افریقا دیده می شود. بنابراین وقتی که از ‏HIV‏ صحبت می شود منظور نوع ‏I‏ آن است.ویروس ها در خارج از بدن زنده نیستند و تنها درون سلول زنده، قادر به حیات و تکثیر هستند . علل ابتلا به HIV در بین کل مواردی که از سال ۱۳۶۵ تاکنون در کشور به ثبت رسیده‌اند به ترتیب، تزریق با وسایل مشترک در مصرف‌کنندگان مواد (۶۶٫۶ درصد)، مسایل جنسی (۱۴٫۵ درصد) و انتقال از مادر به کودک (۱٫۴ درصد) بوده است و راه انتقال در ۱۶٫۷ درصد از این گروه نامشخص مانده است.

صحبت از بیماری ایدز در جامعه ایران با محدودیت‌های اخلاقی و عرفی همراه است. بحث و گفتگو درباره بلوغ، بهداشت جنسی و بیماری‌های آمیزشی در خانواده‌ها محدود است. مبتلایان به ایدز همواره نگران واکنش‌های جامعه بوده‌اند. ابراز ابتلا به این بیماری موجب طرد بیمار از سوی خانواده، اطرافیان و جامعه (مانند اخراج از محل کار) می‌شود. این امر باعث پنهان‌کاری و مخفی کردن بیماری می‌شود، بنابراین ایدز در خفا گسترش می‌یابد و کنترل بیماری را دشوار می‌کند. در منظر بسیاری از مردم، بیمار اچ‌آی‌وی مثبت لزوماً دست به عملی غیراخلاقی زده‌است.

براساس اعلام کمیته کشوری ایدز آمار مبتلایان به اچ آی وی(ایدز) در ایران تا شهریور ۱۳۹۶ برابر ۳۶۵۷۱ نفر گزارش شده‌است از این تعداد ۸٬۳۱۱ نفر فوت کرده و ۱۱٬۹۶۴ نفر نیز به مرحله آخر بیماری یعنی ایدز وارد شده‌اند. بر اساس این آمار که ۸۴ درصد مبتلایان مرد و ۱۶ درصد زن هستند و ۵۴ درصد موارد ثبت شده در گروه سنی ۲۱ تا ۳۵ سال قرار دارند.

وزارت بهداشت آمار واقعی مبتلایان به این ویروس تا شهریور ۱۳۹۶ را بین ۷۰ تا ۱۰۰ هزار نفر برآورد می‌کندمرکز ملی پیشگیری از ایدز ایران می‌گوید بسیاری از این افراد هنوز شناسایی نشده‌اند. بر اساس تخمینی غیر رسمی تا سال ۱۳۹۰، ۱۲۰ هزار ناقل HIV در ایران وجود داشت 

راههای انتقال ویروس ایدز

۱-تماس با خون آلوده به ‏HIV :

* تزریق خون و فرآورده های خونی

* سرنگ آلوده مشترک

* عمل های جراحی و دندانپزشکی غیربهداشتی

* خالکوبی

* تماس غشاهای مخاطی با خون یا ترشحات آلوده

۲- تماس جنسی با فرد آلوده به ‏HIV

‏۳- انتقال از مادر به کودک :

* در هنگام حاملگی* هنگام زایمان*در زمان شیردهی

 . ویروس ایدز از این راهها منتقل نمی شود :

۱-تماس های معمول اجتماعی مانند زندگی در یک خانه با فرد آلوده، کار با فرد آلوده در یک محیط .

۲-استفاده از مکان های مشترک مانند توالت، حمام .

۳-قرار گرفتن در معرض عطسه و سرفه فرد مبتلا .

۴- گزش حشرات مثل پشه که قبلا فرد مبتلایی را هم نیش زده باشند .

آنچه که باید بیشتر ازهمه دیگر موارد جهت جلوگیری از این بیماری مورد توجه قرار گیرد.تنها و تنها آموزش از شروع سنین نوجوانی می باشد.